Georges Franju'nun yönettiği 1960 yapımı 'Eyes Without a Face' (Türkçe: 'Yüzü Olmayan Gözler'), korku sinemasının sınırlarını zorlayan ve türün klasikleri arasında sayılan unutulmaz bir filmdir. Film, kızı Christiane'ın yüzünü bir trafik kazasında kaybetmesine neden olan ünlü cerrah Dr. Génesse'in, bu trajediyi telafi etmek için girdiği karanlık yolu anlatır. Suçluluk duygusu ve babalık takıntısıyla hareket eden doktor, sadık asistanı Louise'in yardımıyla genç kadınları kaçırarak onlardan yüz nakli yapmaya çalışır. Ancak her deneme başarısızlıkla sonuçlanır ve Christiane, babasının laboratuvarında, yüzüne taktığı donuk, ifadesiz bir maske ile yaşamak zorunda kalır.

Filmin gücü, kanlı sahnelerden ziyade yarattığı rahatsız edici atmosfer ve psikolojik gerilimden gelir. Christiane'ı canlandıran Edith Scob'un, o maske ardındaki mahzun bakışları ve kırılgan duruşu, izleyiciye derin bir acı ve yalnızlık hissi aktarır. Pierre Brasseur ise çılgın bilim adamı arketipini, soğuk ve kararlı bir şekilde somutlaştırır. Franju'nun yönetmenliği, gerilimi adım adım tırmandırarak, izleyiciyi ahlaki bir ikilemin ve tüyler ürpertici bir güzelliğin ortasına bırakır. Siyah-beyaz görüntüler, laboratuvarın steril soğukluğu ve Christiane'nin bahçede dolaşan hayaletimsi görüntüsü, filme şiirsel ve ürkütücü bir hava katar.
'Eyes Without a Face', sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda suç, pişmanlık, güzellik takıntısı ve insanın doğaya meydan okuma arzusunun derinlemesine incelendiği bir dramdır. Görsel estetiği, unutulmaz karakterleri ve rahatsız edici konusuyla iz bırakan bu film, sinema tarihinin en etkileyici ve özgün yapımlarından biridir. Klasik korkunun şiirsel bir yorumunu arayan her izleyici için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.