Nanny (2022), Nikyatu Jusu'nun yönetmenliğinde, göçmenlik deneyimini psikolojik gerilim ve folklorik korku öğeleriyle harmanlayan sıra dışı bir film. Senegalli göçmen Aisha'nın New York'ta varlıklı bir ailenin çocuğuna dadılık yaparken yaşadığı yalnızlık, özlem ve kültürel uyum sancılarını derinlemesine işliyor. Anna Diop'un Aisha rolündeki performansı, karakterin iç dünyasındaki çatışmaları ve giderek artan paranoyayı seyirciye etkili bir şekilde aktarıyor.

Film, görsel olarak zengin bir anlatı sunarken, Batı Afrika mitolojisinden gelen sembollerle gerilimi tırmandırıyor. Aisha'nın kendi oğlunu Senegalli annesinin yanına getirme hayali ile içine düştüğü gerçeküstü kabuslar arasındaki geçişler, izleyiciyi sarsıcı bir atmosfere sürüklüyor. Üst sınıf New York yaşamının gösterişli yüzeyinin altındaki yabancılaşma ve sömürü teması, filmin sosyal eleştirisini güçlendiriyor.

Nanny, geleneksel korku kalıplarının dışına çıkarak, göçmenlerin yaşadığı psikolojik baskıyı ve aidiyet arayışını benzersiz bir metaforla anlatıyor. Sinematografisi ve sembolik anlatımıyla dikkat çeken film, izleyiciye sadece gerilim değil, aynı zamanda duygusal derinlik de vaat ediyor. Kültürler arası çatışma, anne-çocuk ilişkisi ve sınıf farklılıkları gibi evrensel temaları ele alış biçimiyle, farklı bir korku-dram deneyimi arayanlar için kaçırılmaması gereken bir yapım.