Gary Ross'un yazıp yönettiği 1998 yapımı Pleasantville, fantastik komedi ve dram türlerini ustalıkla harmanlayan, derin sosyal eleştiriler içeren unutulmaz bir film. Film, 1990'ların kaygılı gençleri David (Tobey Maguire) ve Jennifer (Reese Witherspoon) kardeşlerin, sihirli bir uzaktan kumanda ile kendilerini 1950'lerin idealize edilmiş, siyah-beyaz bir televizyon dizisi olan 'Pleasantville'in içinde bulmalarıyla başlar. Bu dünya, yüzeyde kusursuz, sorunsuz ve ahlaki değerlerle dolu görünse de aslında duygusal olarak kısır, yaratıcılıktan yoksun ve katı kurallarla çevrilidir.

Kardeşlerin bu statik topluma getirdikleri modern düşünce ve davranışlar, önce küçük çatlaklara, sonra devrim niteliğinde değişimlere yol açar. En dikkat çekici metafor, bazı karakterlerin ve nesnelerin yavaş yavaş renklenmeye başlamasıdır. Bu renklenme, sanatla, edebiyatla, tutkuyla ve kişisel keşifle temas eden bireylerde görülür. Joan Allen'ın canlandırdığı Betty Parker ve William H. Macy'nin oynadığı George Parker karakterlerindeki dönüşüm, oyunculuk performanslarıyla öne çıkar. Film, toplumsal normlar, ifade özgürlüğü, değişim korkusu ve bireyselliğin önemi gibi temaları, didaktik olmadan, incelikli bir mizah ve görsel zenginlikle işler.

Pleasantville izlemek için birçok neden var. Sadece eğlenceli bir zaman yolculuğu hikayesi değil, aynı zamanda muhafazakarlık ile ilerlemecilik, cehalet ile bilgi, korku ile özgürlük arasındaki çatışmayı ele alan zamansız bir alegoridir. Özel efektler, siyah-beyazdan renkli geçişleri simgesel bir anlatım aracı olarak kullanırken, Randy Newman'ın nostaljik müzikleri atmosferi mükemmel tamamlar. Türkçe dublaj seçeneğiyle de keyifle izlenebilen bu film, sıradan bir komediden çok daha fazlasını sunarak izleyiciyi hem güldürür hem de düşündürür. Renklerin anlamını, değişimin kaçınılmazlığını ve gerçek mutluluğun ne olduğunu sorgulatan bu modern klasiği mutlaka izlemelisiniz.