Abbas Kiyarüstemi'nin başyapıtlarından biri olan Taste of Cherry (Ta'm e guilass), 1997 yılında Altın Palmiye ödülünü kazanarak dünya sinemasında derin bir iz bıraktı. Film, İran'ın Tahran kenti yakınlarında, kendisine bir mezar arayan Bay Badii adlı orta yaşlı bir adamın hikayesini anlatır. Homayoun Ershadi'nin sakin ve içe dönük performansıyla canlandırdığı Badii, arabasıyla şehir etrafında dolaşarak, intihar ettikten sonra cesedini sessizce bir kiraz ağacının altına gömecek birini arar. Bu arayış sırasında bir asker, bir dini seminer öğrencisi ve bir tahnitçi gibi farklı insanlarla karşılaşır; her biri yaşam ve ölüm üzerine kendi bakış açılarını sunar.

Kiyarüstemi'nin minimalist yönetmenliği, filmi basit bir intihar hikayesi olmanın ötesine taşır. Uzun plan sekanslar, doğal ışık kullanımı ve Tahran'ın tozlu, tepelik manzaraları, karakterin içsel çatışmasını görsel bir şiire dönüştürür. Oyunculuklar son derece doğal ve inandırıcıdır; özellikle Badii ile konuştuğu karakterlerin getirdiği felsefi diyaloglar, izleyiciyi yaşamın anlamı üzerine düşünmeye iter. Film, din, toplum, yalnızlık ve insan bağları gibi evrensel temaları, yargılayıcı olmayan bir şekilde ele alır.

Taste of Cherry, sadece bir dram değil, aynı zamanda bir meditasyon gibidir. Seyirciyi pasif bir izleyici olmaktan çıkarıp, Badii'nin kararını ve karşılaştığı her insanın argümanlarını kendi değer yargılarıyla tartmaya davet eder. Görsel olarak çarpıcı, zihinsel olarak ufuk açıcı bu film, sinemanın düşündürme gücünün en saf örneklerinden biridir. İran sinemasının şiirsel gerçekçilik geleneğine ilgi duyanlar veya varoluşsal sorgulamalar içeren derin filmler arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir. Cannes'da kazandığı ödül, filmin sanatsal değerinin uluslararası alanda tescilidir.