Guillermo del Toro'nun 2001 yapımı 'The Devil's Backbone' (El espinazo del diablo), sıradan bir hayalet hikayesinin çok ötesine geçen, İspanyol İç Savaşı'nın travmasını korku ve gerilim türüyle harmanlayan bir başyapıttır. Film, babasını savaşta kaybetmiş 12 yaşındaki Carlos'un, ıssız bir yaylada bulunan yetimhaneye gelişiyle başlar. Ancak bu yer, sadece terk edilmiş çocuklara değil, geçmişin çözülmemiş bir sırrına ve 'Biri' adı verilen bir hayalete de ev sahipliği yapmaktadır. Carlos, bu hayaletin ve yetimhanedeki yetişkinlerin sakladığı karanlık gerçeklerin peşine düşer.

Del Toro, görsel bir şölen sunarken, her kareyi sembollerle doldurmayı başarıyor. Yetimhanenin ortasındaki patlamamış bomba, donmuş bir zamanı ve sürekli tehdidi simgeler. Fernando Tielve'nin canlandırdığı Carlos, masumiyet ve merakın mükemmel temsilidir. Íñigo Garcés'in oynadığı zalim Jaime ve Eduardo Noriega'nın canlandırdığı tehlikeli bakıcı Jacinto gibi karakterler, gerilimi tırmandırırken, Marisa Paredes'in Dr. Casares'i ise hüzünlü bir sığınak sunar.

Film, basit bir 'korku' değil, kayıp, yas, suçluluk ve tarihin hayaletleri üzerine derinlemesine düşündüren bir dramdır. Korku ögeleri, karakterlerin psikolojik derinliğini ve dönemin politik gerçekliğini vurgulamak için kullanılır. 'The Devil's Backbone', izleyiciyi sadece ürpertmekle kalmaz, aynı zamanda savaşın masumlar üzerindeki yıkıcı etkisi konusunda düşündürür. Görkemli sinematografisi, unutulmaz atmosferi ve dokunaklı hikayesiyle, sadece korku severlerin değil, iyi sinemanın peşindeki herkesin izlemesi gereken zamansız bir klasiktir. Del Toro'nun daha sonra çekeceği 'Pan'ın Labirenti'ne de tematik bir öncül olan bu film, insanlık durumuna dair güçlü bir yorum sunar.