Martin Scorsese'nin 1988 yapımı 'The Last Temptation of Christ' filmi, Nikos Kazancakis'in aynı adlı romanından uyarlanmıştır ve İsa Mesih'in hayatını alışılmışın dışında, son derece insani bir perspektiften ele alır. Film, İsa'nın Tanrı'nın oğlu olarak görevini yerine getirirken yaşadığı şüpheleri, korkuları ve insani zaafları merkezine alır. Willem Dafoe'nun canlandırdığı İsa karakteri, ilahi bir figürden ziyade, iç çatışmalarla boğuşan, kaderiyle yüzleşen bir insan portresi çizer. Harvey Keitel'in Yahuda'sı ise geleneksel ihanet anlatılarının ötesinde, karmaşık ve görev odaklı bir tasvirdir.

Scorsese'nin yönetmenliği, filmi dini bir anlatıdan çok, varoluşsal bir dram haline getirir. Görsel estetik, Peter Gabriel'in etnik ve deneysel müzikleriyle birleşerek hipnotik bir atmosfer yaratır. 'Çarmıhtaki Son İmtihan' olarak adlandırılan sekans, filmin en tartışmalı ve aynı zamanda en düşündürücü bölümüdür; İsa'ya sıradan bir insan hayatı yaşama fırsatı sunulur ve bu, onun ilahi misyonuyla çatışır.

Film, ilk gösteriminde dini çevrelerden büyük tepkiler almış, hatta bazı ülkelerde yasaklanmıştır. Ancak zaman içinde, cesur yaklaşımı ve sanatsal değeri nedeniyle bir kült film statüsü kazanmıştır. The Last Temptation of Christ, izleyiciyi din, inanç, görev ve insan doğası üzerine derin sorular sormaya davet eder. Sadece dini bir hikaye değil, evrensel bir insanlık durumunu anlatan bu etkileyici film, sinema tarihindeki en özgün İsa tasvirlerinden birini sunar ve mutlaka izlenmesi gereken bir Scorsese klasiğidir.